شنبه ۲۰ دسامبر ۲۰۰۸

رباعی 103



از بستر ِ دی هر که سحر بر جسته
از نو شده شب غرق همان آهسته
سولاخ نکو آنکه به کونت بر کند
گویی به جهان کار ِ تو می دانسته

0 نظرات: